روزی خواهد رسید که تمام زندگیم لحظه سکوتم باشد
گذشته در چشمانم مانده است...
صبور می مانم و بی تفاوت می گذرم
بی تو بودن را معنا می کنم با تنهایی و با آسمانی گرفته
آسمان پربار چشمانم......
برای کنار هم گذاشتن واژه ها
دست قلمم بیش از آنچه فکر کنی خالی است...
و بیش از آنچه فکر کنی به نوشتن مجبورم
شاید این هم خاصیت داشتن این صفحه مجازیست..
حالا اما اندیشه ای نیست برای به واژه آوردن
سوختن در ماورای یک نگاه

نظرات شما عزیزان:
|